คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2487/2537 · การแบ่งที่ดินรวมที่ใช้เป็นมัสยิดและสุสาน
ระเบียนอ้างอิง · คำย่อทางการ
มัสยิดและสถานะนิติบุคคล · กรรมการมัสยิดและผู้แทนนิติบุคคล
ข้อเท็จจริงโดยย่อ
ผู้ถือกรรมสิทธิ์รวมใช้ที่ดินเป็นมัสยิดและสุสาน ต่อมาเกิดการกั้นรั้วและข้อพิพาทเรื่องส่วนครอบครอง
ประเด็นข้อกฎหมาย
ศาลแบ่งที่ดินตามส่วนครอบครองโดยไม่มีฟ้องแย้งขอแบ่งได้หรือไม่
คำวินิจฉัย
ศาลแบ่งให้ตามสัดส่วนที่แต่ละฝ่ายครอบครองได้
เหตุผลสำคัญ
คำขอแบ่งกรรมสิทธิ์รวมเปิดให้ศาลกำหนดส่วนของแต่ละฝ่ายตามที่พิจารณาได้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำขอ
ความเกี่ยวข้องกับกฎหมายอิสลามในประเทศไทย
เกี่ยวข้องกับสถานะขององค์กรอิสลามตามกฎหมายไทย ประเด็นการแบ่งที่ดินรวมที่ใช้เป็นมัสยิดและสุสาน ไม่ได้เป็นการใช้กฎหมายอิสลามเป็นกฎหมายสารบัญญัติโดยตรง
บทกฎหมายที่ปรากฏในแหล่งอ้างอิง
- ป.พ.พ. ม. 1364 ป.วิ.พ. ม. 142 (2)
สถานะเอกสารและแหล่งอ้างอิง
ระเบียนอ้างอิงนี้อาศัยคำย่อทางการ ยังไม่มีต้นฉบับฉบับเต็มสำหรับตรวจรายละเอียดทั้งหมด ข้อเท็จจริงและคำวินิจฉัยข้างต้นสรุปเฉพาะที่คำย่อรองรับ
ฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกา · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2487/2537
ส่วนย่อสั้นและย่อยาว; ค้นเลขคดี 2487/2537
เปิดฐานศาลเพื่อค้นเลขคดี ↗เปิดฐานศาล กรอกเลข 2487/2537 แล้วเลือก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2487/2537 (รหัสระเบียน 6583)