คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2511 · การพิสูจน์ว่ามัสยิดผู้รับประโยชน์มีตัวตน
ระเบียนอ้างอิง · คำย่อทางการ
มัสยิดและสถานะนิติบุคคล · มรดกและทายาท
ข้อเท็จจริงโดยย่อ
เจ้าของรวมขอแบ่งที่ดินมรดกโดยอ้างว่ามัสยิดที่ระบุเป็นผู้รับประโยชน์ในข้อตกลงไม่มีตัวตน
ประเด็นข้อกฎหมาย
คำฟ้องขอแบ่งที่ดินสมบูรณ์และใครมีภาระพิสูจน์ข้อกล่าวอ้างนี้
คำวินิจฉัย
ศาลรับว่าฟ้องมีข้อหาและคำขอชัดเจน โดยภาระพิสูจน์ความไม่มีตัวตนของมัสยิดตกแก่ผู้กล่าวอ้าง
เหตุผลสำคัญ
สิทธิของเจ้าของรวมขอแบ่งทรัพย์ต้องแยกจากข้อเท็จจริงเรื่องผู้รับประโยชน์ ศาลไม่ได้ถือว่ามัสยิดไม่มีตัวตนเพียงเพราะถูกกล่าวหา
ความเกี่ยวข้องกับกฎหมายอิสลามในประเทศไทย
เกี่ยวข้องกับสถานะขององค์กรอิสลามตามกฎหมายไทย ประเด็นการพิสูจน์ว่ามัสยิดผู้รับประโยชน์มีตัวตน ไม่ได้เป็นการใช้กฎหมายอิสลามเป็นกฎหมายสารบัญญัติโดยตรง
บทกฎหมายที่ปรากฏในแหล่งอ้างอิง
- ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 84, ม. 172, ม. 183 ป.พ.พ. ม. 1363, ม. 1364
สถานะเอกสารและแหล่งอ้างอิง
ระเบียนอ้างอิงนี้อาศัยคำย่อทางการ ยังไม่มีต้นฉบับฉบับเต็มสำหรับตรวจรายละเอียดทั้งหมด ข้อเท็จจริงและคำวินิจฉัยข้างต้นสรุปเฉพาะที่คำย่อรองรับ
ฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกา · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2511
ส่วนย่อสั้นและย่อยาว; ค้นเลขคดี 1004/2511
เปิดฐานศาลเพื่อค้นเลขคดี ↗เปิดฐานศาล กรอกเลข 1004/2511 แล้วเลือก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2511 (รหัสระเบียน 16490)